|  | 

Ұстаз үні

Шіркін, ғалымдар мектепте сабақ берсе ғой!..

Баяғы кеңес дәуірінде Арменияда әрбір академик пен профессор орта мектепте (ауылдық не қалалық болсын) сабақ беруге ұмтылады екен деп еститінбіз. Және де олар өздерін көрсетіп («қараңыздаршы, мен не деген ақылды едім, қандай жетістіктерге жеттім!» деген сыңайда), құрмет пен қошаметке бөлену үшін емес! Немесе өткізген сабақтарына ақша алу үшін де емес: өйткені олар жалақыларын мектеп қажеттеріне жұмсайды екен…

Армян ғалымдары, академиктер мен профессорлар, мектепке қандай да болмасын жәрдемі мен септігін тигізу үшін онымен тығыз байланысын үзбейді екен! Олардың басты мақсаты мынандай қағида: «Ұлт негізі – мектеп! Мен мектепке қандай септігімді тигізе аламын?! Мен өз ұлтымның негізін қалыптастыруға қандай үлес қоса аламын?!» Тамаша дәстүр емес пе?! Бұл ғалымдардың ниеттері мен мақсаттары не деген асқақ та асыл еді!!! Дәл осындай үрдісті біз де ұстансақ қой, шіркін! Әр академик пен профессор мектепте аптасына 1-2 немесе тіпті 3-4 сабақтан жүргізсе ғой!.. Олардың сабақтары қызықты әрі құнды болатындығына менің еш күмәнім жоқ! Оқушылар (тек оқушылар ғана емес, мектеп мұғалімдері де!) олардың сабағынан тек білім алып қоймай, сонымен бірге ең жоғарғы деңгейдегі үлгі-өнеге алар еді…

Мұндай үлгі боларлық тұлғалар қатарына ғалымдармен бірге ақын-жазушылар, бизнесмендер, саясаткерлер, әнші-сазгерлер, спортшыларды да қосуға болады емес пе?!. Олар жиі-жиі мектепке келіп, аз да болса сабақтар мен оқушылармен кездесулер өткізіп тұрса, игі болмас па еді?!. Осындай болса ғой!.. Ал бүгінде осы мәселенің ахуалы қандай деп ойлайсыз, әріптес?.. Ауылдық мектептің бір директоры (қай облыс және аудан екендігін айтпай-ақ қояйын, мұндай жәйт сіздердің де аудандарыңызда кездесетін болар!) өзінің мұңды ойларымен былай деп бөлісіп еді:

– Ауданымыздан талай-талай мақтауға да, мақтануға да тұрарлық тұлғалар: ақын-жазушылар, ғалымдар шыққан… Алайда бұл жәйт мектеп ұстаздары үшін кейде ауыртпашылыққа айналып кетеді емес пе? Қалайша дейсіз бе? Олардың кейбіреулері өздерінің туған жеріне келіп, аудан әкімшілігіне қолқа салады: «Мен жақында 50, 60, 70 немесе 75, 80-ге толамын! Маған той жасап, тұлпар мінгізіңдер!» деп. Ал аудан әкімшілігі ақша шығарғысы келмей ме, әлде аудан бюджетінде мұндай шығыс түрі жоқ па, баяғы қол астындағы бағынышты, әр кезде де тілалғыш мұғалімдерге салық салады: әрбір мектеп ұстаздар санына сәйкес аудандық атышулы азаматтың мерейтойына ақша өткізуге міндеттеледі. Бұл «салық» мөлшері шамамен әр мұғалімге шаққанда 500-ден 1000-2000 теңгеге дейін барады. Бүкіл ауданнан осылайша жиналған ақшаға той да жасалынады, тұлпар да мінгізіледі… Сол себепті де ауыл мұғалімдерінің ауданнан шыққан майталмандардың мерейтойларын қынжыла күтетіндігі бар… Мүмкін ауылымыздан шыққан азаматтар өздеріне көрсеткен қошеметті аудандық әкімшілік қаржыландырмай, мектеп мұғалімдері есебінен иықтарына шапан жабылып жатқандығын білмейтін де болар. Білген жағдайда мұндай сый-сияпаттан бас тартар ма еді?.. Әй, қайдам!..

Шіркін, осы атақтылар ауданда той жасағанның орнына өз ауылының мектебіне көмектессе ғой! Қаржылай болмаса да, анда-санда оқушылармен кездесіп немесе сабақ өткізіп тұрса игі болар еді емес пе?!.

Әлімов Асхат. «Назарбаев зияткерлік мектептері» ДББҰ Педагогикалық шеберлік орталығы Алматы қалалық филиалының аға менеджері, филология ғылымдарының кандидаты, доцент.

ОҚИ ОТЫРЫҢЫЗДАР

  • ОНДАЙ БОЛМАҚ ҚАЙДА ДЕП, АЙТПА ҒЫЛЫМ СҮЙСЕҢІЗ…

    ОНДАЙ БОЛМАҚ ҚАЙДА ДЕП, АЙТПА ҒЫЛЫМ СҮЙСЕҢІЗ…

    Арыстандай айбатты, Жолбарыстай қайратты, Қырандай күшті қанатты Мен жастарға сенемін! Мағжан ақын осылай жырлап еді. Биыл – Жастар жылы. Жас ғалымдардың еңбегі еленіп, өнері бағаланып жатыр ма? Ел тәуелсіздік алған алғашқы жылдары қазақтың мықты-мықты ғалымдарының көбі күнкөрістің қамымен «базар» жағалап кетті. Нарыққа «көндіге» алмағандары шекара асып, шетелді сағалады. Оған да «жарамағандар» тиын-тебенге телміріп қалды. Содан

  • Қазаққа ақын керек пе, технократ та керек…

    Қазаққа ақын керек пе, технократ та керек…

    «Қазаққа кім керек?». Оқырманға дәл осылайсауал тастаған едік. Бұған академик Асқар Жұмаділдаевтың «Қазаққа ақын керек пе, технократ керек пе?» деген пікірі түрткі болды. Сауалымызға елге белгілі қаламгерлеріміз де, IT мамандары да үн қатты. Бүгін белгілі ақын, «Ақиқат» журналының бас редакторы Аманхан Әлімұлы редакциямызға қоңырау шалып, өз пікірімен бөлісті. – Академик Асқар Жұма­ділдаевтың сұхбатын оқып шық­тық.

Пікір қалдырыңыз

Еmail почтаңыз сыртқа жарияланбайды. * белігісі тұрған бағанды міндетті түрде толтырасыз

Аты-жөні *

Email *

Телефоны

Сайт алаңында білім саласы мен ұрпақ тәрбиесіне байланысты өзекті деп санаған ойларыңызға орын береміз.

E-mail: kazbilim@gmail.com

ZERO.KZ HotLog